Sa isang department circular, sinabi ng DOE na lahat ng bagong variable renewable energy facilities na may installed capacity na 10 megawatts (MW) pataas ay kailangang may kasamang battery storage na kayang mag‑imbak ng hindi bababa sa 20 porsiyento ng kapasidad ng planta.
Bagama’t makatutulong ang hakbang na ito para maging maaasahang kapasidad ang variable renewable energy – kung saan maihahatid ang kuryente ayon sa iskedyul – posible rin itong magresulta sa “fragmented, sub‑scale storage units” na mas magastos, ayon kay Ping Mendoza, presidente at board member ng industry association na Philippine Solar and Storage Energy Alliance (PSSEA).
“Kapag pinilit mong bawat 10 MW na planta ay may sarili nitong baterya, nauuwi ito sa pira‑pirasong, maliliit na storage units. Kadalasan, mas mahal at mas hindi episyente iyon kumpara sa malalaki at sentralisadong stand‑alone batteries,” sabi ni Mendoza sa panayam ng Eco‑Business.
“Mataas ang itataas ng paunang puhunan. At kung walang malinaw na taripa para sa ‘stored’ energy, may mga proyektong magiging hindi na bankable. Kailangan na namang magdaan sa panibagong round ng pag‑e‑educate sa mga bangko at sa financial community tungkol sa technical variables at offtake contracts,” dagdag niya.
Si Mendoza, na Philippine country manager din ng Gurīn Energy, isang Singapore‑based renewable energy developer, ay nagrekomenda sa halip ng “value stacking” – ang paggamit ng iisang battery system para magbigay ng iba’t ibang serbisyo nang sabay‑sabay. Sa ganitong paraan, makakakuha ang mga proyekto ng maraming revenue stream, hindi lang isa.
“
Kapag pinilit mong bawat 10 MW na planta ay may sarili nitong baterya, nauuwi ito sa pira‑pirasong, maliliit na storage units. Kadalasan, mas mahal at mas hindi episyente iyon kumpara sa malalaki at sentralisadong stand‑alone batteries.
Ping Mendoza, presidente at board member, Philippine Solar and Storage Energy Alliance (PSSEA).
Sa bagong polisiya, sinabi niya na maaaring nalilimitahan ng DOE ang kakayahan ng isang baterya na mag‑“stack” ng iba’t ibang revenue stream, at binigyang‑diin ang pangangailangan para sa mas flexible, merchant‑based storage market kung saan ang mga baterya ay nakapagseserbisyo sa buong grid, hindi lang sa isang proyekto.
Mabilis na pinalalawak ng Pilipinas ang pipeline nito para sa renewable energy, na sinusuportahan ng green energy auctions at mas maluwag na patakaran sa foreign ownership. Nangunguna na ngayon ang bansa sa Timog‑Silangang Asya pagdating sa committed renewable projects, na lampas sa 73 GW na target ng Vietnam at humigit‑kumulang 5 GW na planong kapasidad ng Thailand.
Kasama ang Vietnam, nag‑aaccount ang Pilipinas para sa pinakamalaking portfolio ng utility‑scale wind at solar sa rehiyon, na may higit sa 185 GW – halos 80 porsiyento ng announced, pre‑construction, at construction‑stage capacity sa Timog‑Silangang Asya.
Layon ng Pilipinas na itaas ang bahagi ng renewables sa power mix sa hindi bababa sa 35 porsiyento pagdating ng 2030 at 50 porsiyento pagsapit ng 2040 sa ilalim ng National Renewable Energy Programme, kahit na patuloy pa rin itong nagde‑develop ng bagong gas capacity para matiyak ang suplay sa malapit na panahon.
